Als we verder kijken naar de wijze waarop de Ocean is vormgegeven, dan valt allereerst op dat we ons echt tot het Indo-Pacifische gebied beperken. In veel publieksaquaria krijg je als het ware een reis aangeboden langs alle wereldzeeën. De wanden zijn bovendien niet van glas gemaakt, maar van acryl. Deze kunststof werpt zich veel minder als barrière op, waardoor je als bezoeker vaak het gevoel hebt dat je bijna zelf tussen de vissen zwemt. Maar we hebben nog wat andere handigheidjes toegepast die de beleving van de bezoeker verder versterken. Voordat het weidse panorama dankzij de enorme ruit van het haaienbassin de avontuurlijke gasten overrompelt, lopen zij niet geheel toevallig vlak daarvoor door één van de smallere en donkere delen van de Ocean, waar de koraalduivels en diverse koralen van dichtbij te bewonderen zijn. En bij de roggentunnel breken telkens opnieuw met water gevulde kantelbakjes het wateroppervlak, zodat de leidingen en lampen boven het tunnelbassin niet hinderlijk de magische beleving verbreken. Nergens zien bezoekers andere bezoekers door de aquaria heen: we hebben bij het ontwerp veel aandacht besteed aan de kijkrichting en de plaats waar het licht vandaag komt in de verschillende bassins. Tot slot horen bezoekers in de Ocean zachtjes het monotone geruis van de beademingsapparatuur van een duiker: hiermee voorkomen we meteen dat menselijke stemmen al te sterk gaan galmen.